Verslag 23-4
Vanmorgen weer hetzelfde als iedere dag opstaan, ontbijten en inpakken. Eerst inkopen gedaan voor onderweg want je komt niets tegen. Vrij snel op route met goede wegen en paden. Op een gegeven moment tussen de velden bij een splitsing, staat in het boekje: 500m naar zuid. Alleen waar het zuiden als er geen zon staat. Kompas gepakt en gekeken en dat goed gegaan. Zo leer je weer iets. Alles ging goed tot een uur of 1. Toen begon het te regenen en beetje harder te waaien net ook nog tegen. Dat heeft tot 4 uur geduurd tot ik in de plaats van bestemming was: Anglure. Daar heb ik een uur moeten wachten tot het hotel open ging. Goede raad is duur dan eerst een pintje kopen en dat smaakte ondanks de regen. Vragen jullie wat doe je buiten het lopen.dat is heel eenvoudig dan ben je met je gedachten bezig en dan ben je niet alleen. Zo dacht ik vandaag aan de lagere school wie zat er bij mij in de klas en kende ik ze allemaal nog en wie leven er nog. Zo zie je dat de dag dan zo weer voorbij is. Ondanks de regen geen glibber of glijpartijen. Afstand vandaag was 27,5 km.

Pelgrim zijn
Is onderweg zijn
Met een lege broodzak
En je toch rijk voelen
Terug thuis komen
Met een rugzak vol
Onvergetelijke herinneringen.

Verslag 24-4
Gisteren was een aardig hotel met klein restaurant, alleen ging om 9 uur alles dicht. Met andere woorden: naar bed… ook voor de 2 andere gasten. Mevrouw stond met kind aan de borst achter de tap.
Na goed geslapen te hebben weer op tijd gaan lopen. Ik was al snel op route en na 5 km bij een kanaal gekomen en deze de gehele dag gevolgd. Ik heb er wel een verwendag van gemaakt. Kon kiezen door gras of over asfalt dus asfalt en dat mocht wel na de vorige dag want toen was ik nat tot aan het kruis. Bij het bord van de plaats waar ik een slaapplaats had besproken afgeslagen en na 1x vragen gevonden: een huis alleen bij alleenstaande dame. Sta ik klaar voor de douche gaat de telefoon: “waar zit je?” “Daar en daar “, “…dan kom ik naar je toe.” Wie? Theo Karsmakers. Hij was er snel en eerst een uur bijgepraat na eerst nog een slaapplaats en eten geregeld te hebben. ’s Avonds met de mevrouw warm gegeten te hebben samen naar voetbal gekeken . Barcalona – Chelsea, laat naar bed dus. Slapen in Savieres. Vandaag 28,4 km afgelegd.

Verslag 25-4
Vandaag de eerste echte rustdag gehouden na 3½ week. Na gezamenlijk ontbijt met Theo naar Troyes gereden en daar de stad bezocht. Nieuwe kaart gekocht voor de aanstaande route naar Vezelay. Kathedraal bezocht, stempel gehaald en ook nog de slaapplaats opgezocht. Deze bleek vol te zitten dus nu een jeugdherberg bespoken. Weggebracht door Theo en daar afscheid genomen want hij ging weer naar huis. Ondanks het korte bezoek was het hartstikke leuk om weer Nederlands te praten. Eten, slapen en ontbijten doe ik in jeugherberg en dan ga ik morgen weer lopen. Om nog even terug te komen op de stieren, ik heb wel grasland gezien de laatste dagen maar geen stieren. Wat ik wel tegenkwam was een varkensmesterij en toen ging ik weer denken. Hoe deden ze dat vroeger zonder KI? Je had berenboeren. Die gingen met de beer naar de zeugen of andersom, maar ze lopen allebei niet snel. Diegene die het mij zou kunnen vertellen is helaas niet meer onderons. Heel vroeger heb ik wel eens gehoord liepen er mensen met de bok.

Verslag 26-4
Vannacht slecht geslapen door veel herrie en kabaal van jeugd. Nu ben ik zelf ook jong geweest dus ik moet niet klagen maar dragen en vragen om kracht. Op tijd opgestaan en snel wegwezen. Eerst meer als een uur gelopen om weer op de juiste route te komen. Het was maar een paar kilometer voor ik uit Troyes was. Bij het naar buiten gaan regende het en dat heeft bijna de gehele dag geduurd. Het is precies 1 uur droog geweest, maar ik was niet zo nat als de vorige keer. Ik heb trouwens weer een stuk verharde weg genomen ipv bos, ik dacht: ‘Dan maar een paar km meer’.
Ik had echt geen zin in baggeren en trouwens de schouw zat ook vol met water en dus ook geen zin om te hozen wat met dit weer ook onbezonnen werk is. Zit nu in gehucht van 10 woningen genaamd Eaux Puiseaux. Ik heb er vandaag weer 32 kilometer opzitten en dat is genoeg met dit weer. Het kanaal (van eerder deze week) was zo breed dat als je aan het vissen was je moest uitkijken dat je dobber niet aan de andere zijde in de berm kwam. Ik vraag me dan ook nog af ze daar gevaren hebben. Wellicht misschien met giethoornse punters. Als ik dan ook nog kijk naar de Boezem (in Groot Ammers) en het waterschap zijn dat ook rivieren maar deze zijn nog bevaarbaar en te schaatsen in de winter. Zo zie je, ik blijf toch een hollandse polderjongen en uit de klei getrokken.
Written on april 26th, 2012 , Uncategorized

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

COMMENTS
    Arie en Sonja commented

    Hai Theo,

    Prachtige foto’s van de kathedraal, de vakwerkhuizen en de wijngaard! Dat er ‘snachts een beetje herrie zou zijn, was te verwachten, maar dan je op jouw leeftijd ook maar niet in “JEUGDHERBERG” gaan slapen.

    Wat de beren aangaat, ik weet wel dat bij de mester waar ik wel eens kwam, hij iedere morgen met een grote beer, langs de kooien liep om te selecteren welk er gedekt kon worden. Jij (!) zult je wel voor kunnen stellen dat deze beer niet terug naar zijn hok ging zonder de nodige arbeid te hebben verricht (Wat een leven!).

    Groeten en goeie reis verder, Sonja en Arie.
    Nou groeten en goede reis verder!

    Beantwoorden
    29 april 2012 at 11:28
    annelies commented

    Santiago … het heeft je in de greep.
    Ook wij vertrokken op 1 april met de fiets en aten onze boterham in een parkje in Den Hout. Een bankje verderop zaten een man en vrouw te pauzeren, met ieder een flinke rugzak. Jullie dus!
    Hun pauze zat erop en ze vertrokken. Wij hadden het vermoeden dat ook zij onderweg waren naar een ver weg bestemming. Santiago de Compostela?
    Ook wij moesten onze tocht helaas vroegtijdig beëindigen door een onfortuinlijke val van mij met de fiets. Met 2 gebroken armen moet je even je plannen bijstellen, hoe jammer ook.
    Santiago blijft echter kriebelen en zo ben ik op jullie blog uitgekomen.
    Ik wens je van harte een goede voortzetting, ook al moet je soms de ontberingen doorstaan. Er staat veel tegenover, zo ontdekten wij in onze 6 reisdagen.
    Jammer dat jullie de tocht niet samen kunnen volbrengen.
    BUEN CAMINO!!
    Annelies

    Beantwoorden
    29 april 2012 at 17:45

Theo en Wil naar Santiago is proudly powered by WordPress and the Theme Adventure by Eric Schwarz
Entries (RSS) and Comments (RSS).

Theo en Wil naar Santiago

Reisverslag